Więcej niż trawa ...

Porady

KLUCZOWE ELEMENTY DBAŁOŚCI O TRAWNIK

Piękny i zdrowy dla środowiska trawnik można osiągnąć łatwiej niż się Państwu wydaje. Niewątpliwie pewne drobne problemy trawnikowe mogą się pojawić nawet w „najlepszej trawnikowej rodzinie” –jest to w końcu produkt żywy, który nie został zaprogramowany przez komputer ani też wykonany z tworzyw sztucznych; jednakże można te problemy zminimalizować stosując poniżej opisany program odpowiedniego koszenia, nawożenia i nawadniania.

Profesjonaliści w dziedzinie uprawy trawy doskonale zdają sobie sprawę z wagi tych trzech zabiegów. Wszystkie trzy są współzależne od siebie i współdziałając zapewniają wysokiej jakości, zdrowy i atrakcyjny trawnik. Zaniedbanie jednego z nich prędzej czy później pokaże swe niepożądane skutki w wyglądzie trawnika.

PROGRAM KOSZENIA

Większość ekspertów zgodnie twierdzi, że największa ilość problemów z trawnikami wynika z koszenia trawy na nieprawidłową wysokość i niedbałości o ostrość noża kosiarki w czasie sezonu. Koszenie na odpowiednią wysokość zwiększy gęstośc murawy i sprawi, że wilgoć utrzyma się dłużej, a chwasty będą miały mniejsze szanse przebicia się.

Bez względu jaki rodzaj trawnika Państwo macie, za optymalną wysokość koszenia uznaje się 4,5 cm – 5 cm, a zdecydowanie NIE należy ścinać trawy KRÓCEJ niż na 3,75 cm. Krótsze ścięcie doprowadzi do gorszego rozwoju korzeni, bez których nie będziemy mieli gęstej, soczyście zielonej murawy.

W miejscach zacienionych, które poddane są intensywnemu użytkowaniu lub też, które zostały osłabione chorobą czy insektami należy zwiększyć wysokość koszenia o około 1,25 cm. I pamiętajmy o ostrzeniu noża kosiarki! Tępy nóż uszkodzi trawę i zwiększy jej podatność na choroby.

Wielu ludzi kosi trawę bardzo krótko w nadziei, że nie odrośnie zbyt szybko. To osłabia trawę i sprawia, że korzenie rosną płytko, a chwasty mają szanse się mnożyć. Z kolei pozwalanie, aby trawa rosła bardzo wysoko, a potem drastyczne jednorazowe skoszenie jej na krótko jest zabiegiem jeszcze gorszym. Korzenie trawy wtedy się kurczą, i trawnik staje się coraz słabszy. Jednorazowe ścinanie trawy o więcej niż 1/3 jej wysokości jest bardzo szkodliwe. Najzdrowsza i najmniej zachwaszczona trawa to taka, którą kosi się dość wysoko (4,5-5 cm).

Powyższa ilustracja pokazuje rozwój korzeni w zależności od wysokości koszenia.

PROGRAM NAWOŻENIA

Trawa rośnie ciągle, co oznacza, że potrzebuje diety złożonej z azotu, fosforu, potasu oraz innych składników odżywczych. Pomimo tego, że wiele z tych składników naturalnie znajduje się w glebie, nie są one dostępne w wystarczających ilościach, aby zaspokoić potrzeby rosnącej trawy. Z tego powodu niezbędne jest wdrożenie odpowiedniego do potrzeb gleby i klimatu programu nawożenia . Pierwszym symptomem niedożywienia trawy jest jej blady kolor. Z czasem trawa zaczyna ustępować miejsca chwastom; brak jej siły na walkę ze szkodnikami i chorobami.

W naszym klimacie przyjmuje się zasadę, że trawnik powinien być nawożony od trzech do pięciu razy w roku. Rekomendacje nawożeniowe opierają się na zapotrzebowaniu na azot, gdyż jest to składnik najgorzej dostarczany przez glebę. Testy gleby umożliwiają precyzyjne określenie jakich innych składników brakuje, jednakże według większości ekspertów, nawozy z azotem (N), fosforem (P) oraz potasem (K)- w proporcji 3-1-2 lub 4-1-4 mogą być użyte na każdym trawniku. Na opakowaniach nawozów te proporcje są przedstawione jako 12-4-8, 15-5-10, 21-7-14, 16-4-8 czy 20-5-10.

Fachowcy twierdzą również, że najlepszym czasem nawożenia jest okres aktywnego wzrostu, a potem co 6-8 tygodni w zależności od stanu murawy i pogody. W polskim klimacie, najlepiej jest nawozić trawę wiosną , późnym latem i późną jesienią. Nie należy nawozić trawników gdy jest bardzo gorąco.

                            

A                                      B                                        C

Rysunek A:

trawa bez nawozu; słabe ukorzenienie, duże zachwaszczenie

Rysunek B:

efekt 1-2 krotnego nawożenia, lepsze korzenie, gęstsza murawa

Rysunek C:

po regularnym stosowaniu nawozu wolnorozpuszczalnego; głębokie, silne korzenie, bardzo gęsta murawa o intensywnym kolorze

Wolnorozpuszczalne (czasem nazywane „otoczkowanymi”) nawozy są bezpieczniejsze dla roślin. Cząsteczki nawozu są podobnego rozmiaru i są łatwe do rozrzucenia. A co bardzo istotne, w przeciwieństwie do szybkorozpuszczalnych nawozów pozwalają one na równomierne , długotrwałe odżywianie trawy i nie powodują gwałtownego „wybuchu” wzrostu.

                                               A                                             B


Rys. A: Szybkorozpuszczalny nawóz szybko penetruje glebę i prowadzi do gwałtownego wzostu trawy, po czym następuje zwolnienie i coraz uboższe odżywianie.

Rys. B: Nawozy wolnorozpuszczalne jak sama nazwa wskazuje rozpuszczaja się w glebie wolno, zapewniając systematyczne, długoterminowe odżywianie i równomierny wzrost.


PROGRAM NAWADNIANIA

Trawa rośnie najlepiej gdy jest nawadniana obficie, lecz nie za często. Średnio, w okresie wzrostu trawnik potrzebuje około 2,5 cm wody tygodniowo z opadów deszczu lub systemu irrygacyjnego. Ta ilość wody zwykle nasączy ziemię do głębokości 10 lub 15 cm, co pozwoli napić się korzeniom. Im lżejsza gleba, tym częściej należy podlewać.

Najlepszym czasem na podlanie trawnika jest wczesne rano lub wczesny wieczór gdy nie jest zbyt wietrznie i gorąco. Najmniej odpowiednim czasem nawadniania jest gorące popołudnie, gdyż wtedy woda wyparowuje bardzo szybko. Z kolei podlewanie późnym wieczorem pozostawi trawę mokrą w nocy i zmniejszy jej odporność na choroby.

Nadmierne podlewanie jest gorsze niż niedobór wody. Większość traw darniowych wytrzymuje spore okresy suszy. Należy podlewać tylko gdy ziemia jest sucha 10 do 15 cm pod powierzchnią darni. Przesuszenie murawy objawia się jej szaro niebieskim odcieniem oraz tym, że po stąpnięciu pozostają odbicia stóp na trawie.

Nawadnianie codzienne wobec nawadniania 1 x tydzień

Podlewanie trawy codziennie małą ilością wody (0,25 cm) dostarczy jej przez tydzień około 2,5 cm, a jednak trawnik nie jest tak zdrowy jak w sytuacji gdy dostarcza się mu jednorazowo 2,5 cm wody lub dwa razy po 1,25 cm. Im więcej wody trawa pochłonie za jednym razem, tym głębsze i zdrowsze są jej korzenie, a murawa staje się mocniejsza i bardziej odporna.

Poniższy rysunek ilustruje rozwój korzeni przy codziennym podlewaniu (0,25cm), -rys.A, podlewanie 2 x tydzień (2x 1,25cm)-rys.B oraz podlewanie 1 x tydzień (2,5cm)-rys.C.

                     A                                                    B                                             C

Wszystkie rady i teorie nt. podlewania są bez znaczenia jeśli nie sprawdzimy czy woda dobrze przeniknęła glebę na minimum 15 cm. Aby to sprawdzić możemy po podlaniu wbić w glebę ostrze śrubokrętu i zmierzyć stopień nasączenia wodą. Różne gleby różnie absorbują wodę i często sugerowanie się długością czasu podlewania jest błędne. Zdarza się, że sterowniki automatycznego systemu nawadniania zostają nastawione na zbyt częste lub zbyt krótkie okresy podlewania i w konsekwencji prowadzą do chorób trawy lub jej wygnicia. Idealne nastawienie to takie, które wydziela wodę w takim tempie, w jakim jest ona absorbowana przez glebę i nie doprowadza do zalania ani niedolania niektórych miejsc.

Niestety, częstym błędem jest także podsypanie nawierzchni pod trawnik lepszą, bardziej tłustą lub torfiastą ziemią. Ma to niezwykle negatywny wpływ na rozwój systemu korzennego trawy, gdyż tłusta gleba jest słabo przepuszczalna. Nawadnianie jej jest wyjątkowo trudne i zazwyczaj prowadzi do szybkiego ubicia oraz „zaduszenia” trawnika.

CZĘSTE PROBLEMY

Pojawienie się suchych placów w różnych miejscach na trawniku może oznaczać problem z ziemią lub z systemem nawadniania. Wbij łopatę w suche miejsca i sprawdź czy pod powierzchnią nie kryją się jakieś zakopane gruzy czy inne odpady, które często powodują przesuszenia.

Należy także sprawdzić czy spryskiwacze są rozmieszczone tak, że strumienie wody zachodzą na siebie nie pozostawiając niedolanych miejsc lub czy podmuchy wiatru nie powodują, że woda gdzie niegdzie nie dociera.

GŁĘBOKIE KORZYŚCI NAPOWIETRZANIA i WERTYKULACJI

Napowietrzanie (inaczej zwane „aeracją”) jest jednym z najważniejszych zabiegów konserwujących darń. Większość trawników przydomowych rośnie na ubitej ziemi. Często nie widać chorób ani szkodników, lecz trawa zaczyna tracić swój soczysty kolor, robi się cieńsza, kiepsko znosi wysoką temperaturę i ogólnie wydaje się być w stanie letargu. Najprawdopodobniej, trawnik taki nie był napowietrzony od kilku dobrych lat...

Ubicie ziemi jest procesem, który powoli zmniejsza ilość zawartego w niej tlenu i utrudnia przepływ wody oraz pokarmu do korzeni. Korzenie roślin potrzebują tlenu i w rezultacie swojego wzrostu absorbują dwutlenek węgla. Gdy zwiększa się ubicie, coraz mniej tlenu dostaje się do ziemi, a korzonki nie maja siły na rozrost. Wynikiem tego jest chudnący trawnik, który w pewnym momencie całkowicie przestaje być karmiony przez glebę.

Podczas napowietrzania bolce aeratora wyrzucają czopy gleby, a także nacinają korzenie darni stymulując dalszy, energiczny rozrost. Trawa dąży do zapełnienia powstałych przerw i szybko rozwija nowe odrosty.

Napowietrzanie zapobiega także tworzeniu się „filcu”. Obecność „filcu” utrudnia pracę rozmaitym naturalnym organizmom odpowiedzialnym za naturalne procesy rozkładowe, co z kolei prowadzi do poważnych problemów chorobowych trawnika.

Aeracja również zwiększa odporność trawnika na suszę oraz ułatwia drenaż nadmiaru wody.

Najlepiej jest dokonywać napowietrzania jesienią i wiosną.

Oprócz napowietrzania, niezwykle istotnym zabiegiem dla zdrowia trawy jest WERTYKULACJA. Polega ona na przecinaniu nawierzchni na głębokość 3 – 6 cm, co pomaga „wyczesać” trawę z pozimowych zanieczyszczeń, pobudzić ją do krzewienia, jak również nie dopuścić do tworzenia się szkodliwego „filcu”. Wertykulację należy dokonywać wczesną wiosną.

01 03 05 06 07 08 09 111 122 125 0911